Afscheidsinterview Rob Vreugdenhil

Na 25 jaar neemt Rob Vreugdenhil (68) afscheid als docent bij BV/BmS. Door zijn verslechterde gezondheid voelt hij zich gedwongen om te stoppen. Zelf had hij nog wel even door willen gaan. 'Ik vind het fijn om de hele dag met mijn vak bezig te kunnen zijn.'

Rob Vreugdenhil promoveerde in de wiskunde, gaf les op verschillende hogescholen en universiteiten en kwam in 2000 terecht bij BV/BmS. Daar gaf hij wiskunde bij de opleidingen Beton- en Staalconstructies en Constructief Ontwerpen.

Veel docenten bij BV/BmS zijn zelf werkzaam (geweest) in de bouw. Voelde u zich een buitenbeentje?
'Absoluut niet. De sfeer onder collega's en de rest van de organisatie was altijd goed. Wiskunde is vakoverstijgend, het maakt niet uit in welke branche je dat geeft, de stof is altijd hetzelfde. Bij Beton- en Staalconstructies gaf ik les over dingen als standaardbewerkingen, breuken, machten en goniometrie. Bij Constructief Ontwerpen, hbo+ onderwijs, ging het over differentiëren, integreren en mechanica. Je kunt in de bouw eigenlijk niet om wiskunde heen.'

Wat vindt u leuk aan lesgeven?
'Dat ik de hele dag met mijn vak bezig kan zijn. En natuurlijk de interactie met studenten. Zij zijn altijd gemotiveerd en geïnteresseerd. Ze combineren hun opleiding vaak met een drukke baan en een gezin, iets waar ik veel bewondering voor heb. Ze kiezen er echt voor om daar te zijn. Dat geeft een andere sfeer dan wanneer je lesgeeft aan studenten op een hogeschool die verplicht wiskunde moeten volgen en daar eigenlijk helemaal geen zin in hebben. Op de hogeschool zaten studenten de boel wel eens te verstieren, bij BV/BmS heb ik dat nooit meegemaakt.'

Wat maakt u een goede docent?
'Veel mensen denken dat wiskunde moeilijk is en haken bij voorbaat al af. Als ik een vraag stel, blijft het vaak stil. Studenten zijn bang om het verkeerde antwoord te geven, of ze denken dat het een strikvraag is en dan houden ze hun mond maar. "Denk zo simpel mogelijk," zeg ik dan.

'Wiskunde is een boeiend vak. Het kan makkelijk zijn, maar ook extreem moeilijk. De wiskunde die de studenten krijgen is goed te doen, maar er hangt veel angst omheen. Ik probeer het leuk te maken door vragen te stellen en af en toe iets te vertellen over deelgebieden van wiskunde waar ze nooit mee te maken krijgen. Zo hoop ik te laten zien dat wiskunde veel meer is dan alleen maar sommetjes maken.'

Waarom stopt u met lesgeven?
'Ik ben ziek en ik merk dat het me te veel energie kost. Niet alleen het lesgeven, maar ook de reistijd: ik doe alles met het openbaar vervoer. Ook gaat het vak op de schop. We gaan werken met een nieuw systeem, en ik kan het niet meer opbrengen om het wiel helemaal opnieuw uit te vinden. Dat mag mijn opvolger doen. Ik vind het erg jammer, want ik had nog wel jaren door willen gaan. Maar nu is het belangrijk om rust te nemen.

'Van mijn studenten heb ik al afscheid genomen. Ik behandel dit jaar alleen nog de hertentamens. Eén studente was zo aangedaan dat ze me een cadeautje gaf: een balpen met mijn naam erin gegraveerd. Dat gebaar ontroerde me zeer.'