← Terug naar nieuws

Een leven lang leren is geen luxe meer, het is noodzaak

Een leven lang leren is geen luxe meer, het is noodzaak

Hoogleraar Max Hendriks over het belang van bijscholing in de betonsector.

Vanaf deze zomer schrijft hoogleraar Max Hendriks (TU Delft) regelmatig over de ontwikkelingen in de betonsector, van verduurzaming tot vakmanschap. In dit interview licht hij alvast toe wat we kunnen verwachten.

Hoogleraar Max Hendriks over het belang van bijscholing in de betonsector.

Vanaf deze zomer schrijft hoogleraar Max Hendriks (TU Delft) regelmatig over de ontwikkelingen in de betonsector, van verduurzaming tot vakmanschap. In dit interview licht hij alvast toe wat we kunnen verwachten.

Wat gaan we lezen?
‘Mijn belangrijkste boodschap is dat bijblijven in je vak tegenwoordig geen extraatje meer is, maar een randvoorwaarde. Vroeger volgde je een cursus omdat je daar zelf behoefte aan had. Nu is het simpelweg noodzakelijk. De techniek ontwikkelt zich zo snel, dat het idee dat je na je studie “klaar” bent, niet meer past bij deze tijd.’

Wat voor kennis is vooral belangrijk om bij te houden?
‘De belangrijkste ontwikkeling in de betonsector is natuurlijk verduurzaming. Enerzijds moeten we nieuwe materialen leren kennen en begrijpen wat hun impact is op constructies. Anderzijds gaat het over het verlengen van de levensduur van bestaande constructies. We moeten dus én anders bouwen én zorgvuldiger omgaan met wat er al staat. Daar is kennis voor nodig, en die verandert voortdurend. Het is niet zo dat we over vijf jaar precies weten hoe het moet. We zitten midden in een proces dat nog jaren doorgaat.’

Is een leven lang leren wel realistisch? Zou die kennis niet al in het onderwijs moeten zitten?
‘Dat is een goede vraag. En precies daarom leiden we studenten aan de TU Delft steeds minder op om alles al te weten, maar juist om goed te kunnen blijven leren. We geven een stevige basis mee, zodat ze zelf nieuwe ontwikkelingen kunnen volgen en begrijpen. Niet: je diploma is het eindpunt, maar: hier begint het pas.’

Noem eens een voorbeeld: welke theoretische kennis passen ze straks praktisch toe?
‘Neem de Eurocodes. Dat zijn de normen voor het ontwerpen van constructies. Maar die normen zijn zo uitgebreid dat je ze onmogelijk allemaal kunt kennen. Het gaat erom dat je de achtergrond begrijpt: waarom die regels er zijn, en hoe je ermee kunt omgaan. Zeker als je werkt met innovatieve materialen die misschien formeel niet eens onder die normen vallen. Dan moet je weten hoe je buiten de gebaande paden toch tot verantwoorde keuzes komt.’

Geldt dat ook voor bestaande constructies?
‘Juist. Instandhouding van bestaande bouwwerken wordt steeds belangrijker. Veel van die constructies zijn gebouwd volgens oude normen. Je kunt dan niet zomaar zeggen: ze voldoen niet meer, dus we breken ze af. Dan ben je niet duurzaam bezig. Ook hier geldt: met de juiste basiskennis kun je beter beoordelen wat verantwoord is. Daar gaan mijn bijdragen ook over.’

Wat hoop je dat er bereikt is als je straks stopt met schrijven?
‘Dat het besef van een leven lang leren breed is ingebed in de sector. Dat het vanzelfsprekend wordt om je bij te scholen, juist omdat er zoveel ontwikkelingen zijn waar we het antwoord nog niet op weten. Als we dat met zijn allen accepteren en omarmen, zijn we op de goede weg.’

Wil je als eerste op de hoogte zijn als Max Hendriks zijn visie deelt? Volg ons dan op LinkedIn